کاش مي ديدم چيست آنچه از کلام تو تا عمق وجودم جاريست!

 صداي قلب تو را ،پشت آن حصار بلند هميشه مي شنوم

من در آن لحظه که صداي موسيقي احساس تو را مي شنوم

 برگ خشکيده ي ايمان را در پنجه باد رقص شيطاني خواهش را در آتش سبز!

 نور پنهاني بخشش را در چشمه ي مهر مي بينم.....

کاش مي گفتي چيست آنچه از کلام تو ، تا عمق وجودم جاريست....

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند

مثل آسمانی که امشب می بارد....

و اینک باران

بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند

و چشمانم را نوازش می دهد

تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

      برای تو که همیشه همراهمی